Forgotten Hopes...
Kapı aralı, çık,
git der gibi sanki bana. Gözlerimin altı çöküyor git gide. Düşünmek
istemediklerim geliyor aklıma peşi sıra. Çıkın hayatımdan hepiniz. Hiç kimseyi
istemiyorum, istesem de deliler gibi. Her aldığım nefes daha da zorlaştırıyor
gitmeyi. Sallanmaz o kalkışta ne bir mendil ne de bir kol demiş şair. Benim
gidişim de öyle olsun. Ağlamasın arkamdan anam. Sıkmasın avuçlarını ter içinde
babam. Dostluklarım, sevdalarım yarım kalmasın. Bir gün "ev" lafı
geçerse bir sohbette düğümlenmesin boğazım. Doğacağım günü beklediğimi
sanıyordum bunca zaman, meğer öleceğim günmüş aynı zamanda, yaklaştıkça
anlıyorum. Korkuyorum. Evet gelecek o gün. Hem de çok yakında. Neyse yakayım
bir sigara daha, bugünü de üzerinde düşünmeden atlatayım yeter.
0 yorum yazılmıştır